Blog Archives

Պավել Ֆլորենսկի. Հնարավո՞ր է գիտական աշխատանքը Սոլովկիում /նամակներ. մաս 9-րդ/

Նախորդ նամակը՝ այստեղ

1935.IX.22. № 29

pavel-florensky Պավել Ֆլորենսկի

Օգոստոսի 30-ից ապրում եմ նոր վայրում: Դա հին վանական շենք է՝ Կրեմլի դիմաց: Պատերը հաստ են, ներքևի հարկերում՝ քարե բարձր կամարներով. նախկինում վանական դարբնոց է եղել: Իմ կեցարան երկրորդ հարկում է՝ խարխուլ, շարժական (արտաքին) սանդուխքով հատուկ մուտքով, ինչպես աղավնոցներում: Կեցարանում 2 փոքրսենյակ կա. Մեկը ես եմ զբաղեցնում՝ լաբորատորիայի մի աշխատողի հետ, իսկ մյուսում ապրում են համարյա միշտ բացակայող տեխնիկական աշխատողները: Սնունդը ինքներս ենք պատրաստում՝ սալիկի վրա, որն այստեղ ՝ նույն սենյակում է: Սնվում ենք համարյա բացառապես բանջարեղենով, այնսինքն՝ իմ ճաշակով: Շենքը Սուրբ (այժմ Կրեմլյան) լճի ափին է գտնվում… Բայց այս կեցարանը ժամանակավոր է, նույնիսկ՝ կարճաժամկետ: Լաբորատորիայի տեղափոխումը և փոխանցումը ինձ վրա ծանր տպավորություն է թողել. չէ՞ որ նրա համար մեծ ջանքեր, ստեղծագործականություն և սեր էր ներդրվել: Աշխատանքները բնականաբար ընդհատվեցին: Դատարկված և կեղտոտված սենյակների տեսքն ինձ համար այնքան ծանր էր դարձել, որ ես նույնսիկ ուրախ էի՝ վերցնելու իմ անձնակազմը և ճամփորդական պայուսակն ու գնալ այնտեղից: Ամեն ինչ հիշեցնում է երկրային գործերի անցողիկության մասին և սովորեցնում է գիտակցել ինքդ քեզ «իբրև ճամորդ ու անցորդ»:

Աղբյուրը՝ http://www.solovki.ca

Թրգմն.՝ Գառնիկ Հարությունյանի

Advertisements

Պավել Ֆլորենսկի. Հնարավո՞ր է գիտական աշխատանքը Սոլովկիում /նամակներ. մաս 8-րդ/

Նախորդ նամակը՝ այստեղ

ՍԵՓԱԿԱՆ ԱՇԽԱՏԱՆՔԸ ԿԱՏԱՐԵԼԸ՝ ԳԻՏԱԿԱՆ ԹԵ ԳՐԱԿԱՆ, ՏՎՅԱԼ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐՈՒՄ ԵՍ ՄԻ ԴԵՊՔՈՒՄ ՉԵՄ ԿԱՐՈՂ, ԵՒ ԻՄԱՍՏ ՉՈՒՆԻ ՔԱՅԼԵՐ ԱՆԵԼ ԱՅԴ ՈՒՂՂՈՒԹՅԱՄԲ

1935.II.22. №  9

Պավել Ֆլորենսկի / Սոլովկի

Լուսանկարը՝ Օլգա Բոչկարյովայի. Սոլովկի, 2005

Հայր Պավել. «Կնկարագրեմ քեզ համար վայրը, որտեղ այժմ ապրում եմ: Այն գտնվում է Կրեմլից 2 կմ հեռավորության վրա, անտառում՝ լճի ափին: Լաբորատորիան գտնվում է բլրի ափին, այստեղից հավանաբար լավ տեսարան է բացվում: Այժմ ամեն ինչ ձյունով է ծածկված»:

… Բացի լաբորատորիայից կա նաև մեկ այլ շինություն: Լաբորատորիայի շենքում տեղակայված է 6 սենյակ: 3 սենյակը լաբորատորիան են, 2-ը՝ բնակելի, իսկ մեկը՝միաժամանակ խոնահոց և գազանանոց, կենդանիները ապրում են նաև կենդաբանական լաբորատորիայում, իսկ ձեղնահարկում՝ ճագարները: Ամբողջ շենքը քարե է, դեռ վանականների կողմից կառուցված. հավանաբար այստեղ եղել է ամառանոցի պես մի բան:

Աղբյուրը՝ http://www.solovki.ca

Թրգմն.՝ Գ. Ա. Հ.

Պավել Ֆլորենսկի. Հնարավո՞ր է գիտական աշխատանքը Սոլովկիում /նամակներ. մաս 7-րդ/

Նախորդ նամակը՝ այստեղ

Պավել Ֆլորենսկի / Павел Флоренский

1935.1.24 – 25. № 8

… Հոգնածությունը, ինչպես և բոլորի մոտ, հավանաբար ինքդ քեզ հետ նույնիսկ կարճ ժամանակով մենակ մնալու անհնարինությունից, խորացված աշխատանքի բացակայությունից, արագ միալար անցնող և կոտրված ժամանակից է:

… Վերջապես տեղափոխեցի իրերս նոր բնակատեղիս՝ կենտրոնական լաբորատորիա, իսկ այսօր երեկոյան ինքս տեղափոխվեցի այնտեղ և տոնեցի այդ տեղափոխությունը քո ուղարկած հալվայով: Այդ լաբորատրորիան Կրեմլից 2 կմ հեռավորության վրա է, տեղակայված է անտառում. տեղանքը հանգիստ է և առանձնացած, այնպես որ հնարավոր կլինի աշխատել: Բնակելի սենյակը առանձնացած է աշխատանքային վայրերից՝ 2 սենյակներից միջանցքով, և, հետևաբար, կարող ես լաբորատորիայում նստել ինչքան ուզես ու փորձեր կատարել առավոտից մինչ գիշեր և գիշերվանից մինչ առավոտ:

Աղբյուրը՝ http://www.solovki.ca

Թրգմն.՝ Գ. Ա. Հ.

Պավել Ֆլորենսկի. Հնարավո՞ր է գիտական աշխատանքը Սոլովկիում /նամակներ. մաս 5-րդ/

Նախորդ նամակը՝ այստեղ

1934. XII.13 [Ν 4]

Թերևս հիմնական դժվարությունն այն է, որ ոչ մի րոպե չեմ լինում միայնության մեջ, և, հետևաբար, ստեղծագործական աշխատանքն ամբողջությամբ բացառվում է։ Նույնիսկ նամակներ գրելու ժամանակ չկա։

… Ապրում եմ շատ ավելի լավ պայմաններում, քան Սոլովկի ժամանելու նախնական շրջանում։ Ու չնայած իմ աշխատանքն ինձ համար չէ՝ արտադրություն է, բայց ուժերիս սահմաններում է ու ամեն դեպքում ամբողջությամբ կտրված չէ իմ մասնագիտական հետաքրքրություններից։ Հուսով եմ՝ հետագայում, երբ արտադրությունը կբարելավվի ու կգնա իր բնական հունով, հնարավոր կլինի խորացնել այն ու դրա հետ կապված ինչ-որ ավելի օգտակար և մտավոր ավելի մեծ լարում պահանջող բան անել։ Մինչ այդ փորձում եմ ռացիոնալացնել արտադրությունը, ներդնել հայտնի մեխանիզացիան, հասնել նրա հնարավոր սահուն ու օգտակար (էֆեկտիվ) առաջընթացին։ Այսպիսի պայմաններում, կտրված լինելով գրականությունից, իսկական լաբորատորիայից ու տեխնիկական մատակարարման աղբյուրներից, ամեն քայլը պահանջում է շատ ավելի ժամանակ ու ջանքեր, քան կլիներ, եթե մենք չլինեինք կղզու վրա, որի հետ հաղորդակցությունը ձմռանը կտրվում է, չնայած, այդուհանդերձ ինչ-որ բան անել հնարավոր է և պետք է։ Բացի արտադրությունում աշխատելուց ես զբաղվում եմ նաև գրադարանում. չեմ կարդում, այլ կարգի եմ բերում կամ ավելի ճիշտ՝ օգնում եմ կարգի բերել այն. օրինակ, կազմում եմ օտարալեզու գրքերի կատալոգը, մտածում եմ պոլիգրաֆիական (տպագրական և հրատարակչական) ցուցահանդեսի կազմակերպման մասին և այլն։ Նաև ֆիզիկա եմ դասավանդում բարձր տիպի դպրոցներում՝ մեծահասակներին։ Վերջերս ինձ վրա եմ վերցրել ճարտարագետների (ինժեներներ) և բարձրագույն կրթությամբ այլ մարդկանց՝ մաթեմատիկական խմբակի ղեկավարությունը և դեռ նրանց համար դասախոսություններ եմ կարդում մաթեմատիկայից։

Աղբյուրը՝ http://www.solovki.ca

Թրգմն.՝ Գ. Ա. Հ.

Պավել Ֆլորենսկի. Հնարավո՞ր է գիտական աշխատանքը Սոլովկիում /նամակներ. մաս 4-րդ/

Նախորդ նամակը՝ այստեղ

ֆլօրենսկի

1934. XII.3

Աշխատասենյակը, որտեղ ես աշխատում եմ, Բարեկեցության նավահանգստի ափին է գտնվում։ Այդ փոքր ու խղճուկ աշխատասենյակը իր դռանը հպարտորեն կրում է «ԼԱԲՈՐԱՏՈՐԻԱ» ցուցանակը։ Ու չնայած դա ընդամենը ցուցանակ է, ամեն դեպքում ինձ համար շատ հաճելի է կարդալ այն ամեն ներս մտնելուց։ Բայց ես երբեմն լինում եմ նաև իսկական լաբորատորիայում. ոչ մեծ, բայց Սոլովկիի չափանիշներով՝ պարկեշտ։ Այն Կերմլից 2 կմ հեռավորության վրա է գտնվում՝ անտառում, լճի ափին (առհասարակ Սոլովկին համատարած լիճ է, և ամեն ինչ այստեղ որևէ լճի մոտ է)։

Աղբյուրը՝ http://www.solovki.ca

 

Պավել Ֆլորենսկի. Հնարավո՞ր է գիտական աշխատանքը Սոլովկիում /նամակներ. մաս 1-ին/

1934. X.13 [Ν 0]

Ֆլորենսկի13. ժամանեցի Կեմ [քաղաք Սոլովկի կղզու մոտ], ուր հիմա և գտնվում եմ… Ընդհանրապես, ավելի ծանր էր ու վատ, քան կարող էի պատկերացնել՝ հեռանալով Սկովորդինյան կայարանից։ Պետք է գնայի Սոլովկի, ինչը վատ չէր լինի, բայց ձերբակալված եմ Կեմում ու զբաղվում եմ ինդեքսային քարտեր մակնշելով ու լրացնելով։ Ամեն ինչ անհուսալիորեն դժվար է, բայց չարժի գրել [դրա մասին]։

Կեմը նողկալի քաղաք է՝ համատարած ցեխ է, մոխրագույն, ձանձրալի, տխուր. ավելի վատ չես մտածի։ Լուրջ գիտական աշխատանքի մասին խոսք լինել չի կարող. ոչ միայն լուրջ աշխատանքի, այլ նույնիսկ որևէ աշխատանքի։

Աղբյուրը՝ http://www.solovki.ca

Շարունակությունը՝ այստեղ

%d bloggers like this: