Blog Archives

Հիսուս Քրիստոս հուդայական գրականության մեջ

«Խաչի քարոզությունը

կորստյան մատնվածների համար

հիմարություն է,

իսկ մեզ` փրկվածներիս համար`

Աստծու զորություն» (Ա Կորնթ. 1.18):

«Մենք քարոզում ենք խաչված Քրիստոսին

ի գայթակղություն հրեաների և

ի հիմարություն հեթանոսների» (Ա Կորնթ. 1.23)

***

Բայց ասում եմ ձեզ՝ հեթանոսներիդ.

որքան ժամանակ որ հեթանոսների

առաքյալ եմ,

փառավորում եմ իմ պաշտոնը,

որպեսզի թերեւս նախանձ գցեմ նրանց մէջ,

որոնք իմ մարմնից են,

և փրկեմ նրանցից ոմանց.որովհետև,

եթե նրանց մերժվելը հաշտություն է աշխարհին,

ապա ի՞նչ է լինելու ընդունվելը,

եթե ոչ՝ կենդանություն մեռելներից։
(
Հռոմ. 11:12-14)
 

Շագալ, Հիսուս թֆելինով

Մարկ Շագալ, Դեղին խաչելություն, 1943 (դրվագ)

Այս վերնագրի ներքո անդրադարձ կկատարենք «Տոլդոթ Յեշու» գրվածքին, Հովսեփիոս Ֆլավիոսի և նոր և նորագույն շրջանի հրեա հեղինակների աշխատանքներում առկա Հիսուս Քրիստոսի անձի, Նրա դերին ու գործին վերաբերող ժամանակակից հուդայական հայացքներին: Read the rest of this entry

Էջմիածնի խորհուրդը (մասն Ա.) – Կարապետ եպս. Տէր-Մկրտչեան

Կարապետ եպս. Տէր-Մկրտչեան«Եկայք շինեսցուք սուրբ զխորանն

լուսոյ, քանզի ի սմա ծագեաց մեզ լոյս

ի Հայաստան աշխարհի»:

(ՇԱՐԱԿԱՆ)

 

Այն աշխարհում, «ուր հին աւերակ նոր աւերակին տեղի է տալիս» անընդհատ, ուր չկայ գրեթէ մի հաստատութիւն, հասարակաց բարօրութեանը ծառայող, ժողովրդի հոգեւոր գաղափարական բարիքները պահպանող եւ շահեցնող մի շէնք, որին ձեռք տալը վտանգաւոր չլինէր, որի խարխուլ պատերը Read the rest of this entry

ԳԱՐԵԳԻՆ Ա. կաթողիկոս. 5 միտք հայի, նրա ինքնության մասին

Գարեգին Ա. վեհափառ, մյուռոն

Միւռոնաշնորհ ժողովուրդը չէր կրնար անմիւռոն ապրիլ։

«Հող մարդ,եւ գիր»

Մէկ եւ միւռոնելի պէտք է ըլլայ հայութեան առաքելութիւնը՝ միութեան, ամբողջականութեան, ներդաշնակ համատեղման լուսաստղին ուղղութեամբ ձգուած դէպի Հայութեան Լինելիքը։

«Հող, մարդ եւ գիր»

Այսպէս հայ ժողովուրդը կ՜ապրի իր վերածննդեան, յարութեան նոր շրջանը Մայր Հայրենիքով, Հայաստանով, Երևանով, Ս. Էջմիածնով և Սփիւուռքի չորս ծագերուն վրայ տարածուած հայութեան բոլոր զաւակներով՝ միաշունչ, միատրոփ, միասիրտ, միակամ և մշտատեսիլ։

«Անցեալը անցած չէ»

Մենք ամուր կառչած պիտի մնանք մեր հայակերտ ու հայակերպ, հայաղեկ ու հայուղի նաւուն, մեր սեփական ազգային կերպարի գիծերուն ու գոյներուն։

«Ան-ժամանակը ժամանակին մէջ»

Նոր հայը նորացեալ Հայաստանին մէջ և հայաստանացեալ սփիւռքին մէջ հարկ է, որ իր հայրերու օրինակով վերստին պաշտէ Յիսուսը։

«Ես յաղթեցի աշխարհի»

ԳԱՐԵԳԻՆ Ա. Կաթողիկոս Ամենայն Հայոց

Կարդացե՛ք նաև Բլոգային. «Մեղքի հարյուր տարուց» մինչև «Ցեղասպանության փիլիսոփայությունը SOAD երգերում»

%d bloggers like this: